وقت‌هایی را که خسته‌ام، ذهن‌م وقتی توانایی دو دوتا چهارتا کردن را ندارد، دوست دارم بروم به یک نمایش‌گاه عکس. دیدن عکس واقعاً حال‌م را خوب می‌کند. درست است که چیزی از فوت‌وفن عکس و عکاسی نمی‌دانم ولی می‌توانم با دیدن عکس‌های خوب، سرِ ذوق بیایم. فلیکر همیشه حکم یک نمایش‌گاه بزرگ عکس را برای‌م داشته و دارد. این‌که بروم و عکس‌های جدید عکاسان محبوب خودم را ببینم یا پرسه‌های سرخوشانه‌ای بین طبیعت‌گرایانِ فلیکر داشته باشم برای‌م در حد شنیدن یک خبر خوش، شادی‌آور است.
این روزها فلیکر اما فیلتر است. چند ماهی هست که فیلتر است، من امید داشتم مثل دفعات قبل، بعد از چندوقت رفع فیلتر شود که نشد. مجبور شدم بیایم این‌جا و شخصاً ضمانت‌ش را بکنم، بگویم آقاجان این فلیکر بچه‌ی خوبی‌ست. زیرپای‌ش نشسته‌اند، بُهتان بی‌خودی زده‌اند. این‌که شب خواب ببینید، صبح فیلکر را فیلتر کنید اصلاً کار خوبی نیست. من مطمئن‌م عکس‌هایی هست که اگر خود شما هم ببینید خوش‌تان می‌آید، عکس‌های باب میل شما هم پیدا می‌شود بالاخره. خلاصه که آقاجان این بنده‌ی خدا اصلاً اهل براندازی و بی‌ناموسی و این حرف‌ها نیست. آزادش کنید لطفاً.